Advaitacentrum


There is no duality

this is evident
when you are
deeply relaxed
in self-awareness

Nederlands (NL-BE)English (United Kingdom)
Home Brieven 45. Manische depressiviteit
  • 0
  • 1
  • 2
  • 3
prev
next

Chakrayoga

News image

  Douwe Tiemersma Chakrayoga  Yoga is de weg naar bevrijding van de beperkingen in alle onderdelen van het bestaan. Dit boek richt zich op de bev... lees meer

De bron van het zijn

News image

Nisargadatta Maharaj, De bron van het zijn ‘Wat was mijn toestand, voordat er ervaring was? Wie was er om op deze vraag te antwoorden?  …dat Ik dat ... lees meer

Non-dualiteit

News image

  Jij bent, ik ben dat licht, | licht dat overal zijn centrum heeft; | universeel stralen wij van binnenuit | onbeperkt de rijkdom | van het kleur... lees meer

Openingen naar Openheid

News image

    Als er een kleine bres in de dijk is, is de zee niet meer te houden.  Door ontspanning vallen grenzen weg en meteen is er vreugde.   Opening... lees meer

45. Manische depressiviteit PDF Print
There are no translations available.

 

Afgelopen dagen heb ik een heel zware situatie doorgemaakt, maar ik bleef rustig in de openheid. Ik heb toen allerlei taken op me genomen voor anderen en dat ging eerst goed. Wel voelde ik me steeds vermoeider worden. Toen ik weer thuis kwam zag ik het helemaal niet meer zitten.
Als ik in ruimere sfeer kom, denk ik alles te kunnen; alles is geweldig; er is deels gelukzaligheid, maar ook toch dat manische, want het blijkt later dat ik niet alles aankan.
In van alles mooi vinden en allerlei cursussen willen doen herken ik dat manische gemakkelijker, maar in de ander willen helpen, iets totaal anders in mijn leven doen, daarin doorzie ik het niet. Moet ik de persoonlijkheid meer beteugelen, niets meer doen?
En verder, blijft dat manische met mij meegaan? Iedere keer als ik in ruimere sfeer zit komt dat weer en denk ik weer dat ik al ik weet niet hoever ben en geloof dat ook steeds, totdat ik weer terugval. Is hier iets aan te doen? En of het nu waar is of niet hoe ver ik ben, is eigenlijk helemaal niet relevant. Dit laatste wat ik me nu bedenk zou ik mezelf steeds in moeten hameren. Ik hoop dat ik die onverschilligheid daarover, wat ik eerder had, weer terugkomt. Het heeft allemaal niets te betekenen; deze zin helpt ook: hoe word ik nuchterder?


Uit het antwoord

Dat je in een grote ruimte komt, is prachtig. Het punt is dat je dan daarin toch een beperkt zelf-zijn hebt dat denkt alles aan te kunnen. Dat is het manische. Je gaat dan mee, niet in de openheid, maar met je energieën. Dat enthousiasme betekent beperking, want die energieën zijn eindig. Je moet inderdaad open-zijn, vrij blijven van de energetische interpretatie door je ik.

Met openheid heeft 'ik' niets te maken. De vraag hoever je bent, is dus inderdaad niet relevant. Ga openheid niet weer opvullen met activiteiten. Alleen wanneer het zuiver openheid is, gebeuren de dingen vanzelf en op goede wijze.

Ook praktich zul je moeten leren omgaan met je karakter-situatie. Ook als je denkt dat er zuivere openheid is, denk dan ook aan de vorige keren dat dit zo was, maar waarin het verkeerd ging. Wees dan terughoudend met het invullen van je ruimte. Leer maar, als het open blijft, in hoeverre de dingen vanzelf kunnen gaan op volledig open wijze; je blijft dan doende niets doen.

Het beste gewenst,
Douwe