Advaitacentrum

..., soms ben ik heel moeilijk in de omgang met mensen. Als ik rechtstreeks aangesproken wordt klap ik dicht, vandaar dat ik vermijdingsgedrag vertoon. Dat zul je waarschijnlijk al wel aangevoeld hebben. Thuis heb ik er geen last van: de mensen hier zijn meestal erg op zichzelf betrokken en direct contact kan ik makkelijk omzeilen. Het probleem is er wel als ik in Gouda ben. Het is niet dat ik niet kan tateren hoor, zolang het maar niet over mij gaat !
Ik zie het ook niet zitten om volgend jaar mee te gaan naar Schier omdat ik me geen raad weet als ik zo vast kom te zitten en niet weet waar naartoe. Het is ook letterlijk op een eiland zitten; je komt er niet zo maar af om naar huis te keren. ... Ik heb mij er met de jaren zodanig op ingesteld dat ik alleen bij mezelf terecht kan en dat moet voorlopig maar zo blijven. Ik durf niet anders.
En ik wil het probleem ook niet erger maken dan het is: in de openheid zal het zich wel oplossen. Daar reken ik tenminste wel op.


Uit het antwoord

... , jammer van die remming in de relatie met anderen. Gelukkig kun je bij jezelf blijven. Dat is ook het beste.
Wees dan op een bewuste manier in jezelf. Dan zul je ontdekken dat die veilige sfeer van zelf-zijn er ook is als anderen je aanspreken over jou. Dit laatste 'jou' is dan een object van aandacht en gesprek, zelf blijf je oneindig ruim en vrij. Dan kun je ook naar je persoontje kijken en er ook om lachen. Ontspan je dus in je zelf-zijn.
Dan is het eiland Schiermonnikoog ook geen probleem meer.