Hieronder staan enkele proza-teksten uit: Dit overvloeiende ene, uitgegeven in eigen beheer (
Dit e-mailadres is beveiligd tegen spambots, u heeft JavaScript nodig om het te kunnen bekijken
).
'Het kan ook haast niet anders. Bij het proces van realisatie van Dat wat woord- en beeldloos is komen veel beeldende energieën vrij. Bij sommigen is die uit-bundigheid door de druk van het zich uitdrukken groot. Dat zet zich voort totdat de druk weg is. Bij Harry was het een vulkaan van woorden en beelden. Langzamerhand werden de uitingen eenvoudiger, zuiverder, transparanter en kregen ze meer zeggingskracht. Een deel van dit boek gaat over het proces van vormgeven, maar de middelen die vorm geven vallen steeds meer weg. De beelden en de teksten spreken dan meer direct. Daarmee kunnen zij ook anderen raken en naar het uiteindelijke verwijzen.' (uit het Voorwoord van Douwe Tiemersma).
*
al-verlangen
het vermoeden komt in me op
dat er een al-verlangen in me is
het is geen verlangen naar dingen
ook niet naar een bepaalde toestand
wel heeft het met inzicht te maken
het geeft doorzicht naar al-verlangen
het weten heldert en komt spontaan in me op
alomvattend volmaakt is dat verlangen
beperkende gedachten overstijgend
alle dingen komen uit dat volmaakte
alle toestanden zijn er in gegrondvest
zelf dat volmaakte oerverlangen zijn
zelf dat beginloze eindeloze al-verlangen zijn
zelf dat ondeelbare zonder tweede zijn
zelf dat leeg al-beschikbare liefdevolle zijn
vanzelf kent het in me de kennendheid
vanzelf weet het in me de al-wetendheid
vanzelf beseft het in me al-vervuld te zijn
*
stil
als sterrenstof
daalt stil in mezelf tijdloos ontzag
wensloos verschiet
een vallende ster stil
in nachtplooien
van oneindigheid
dingen in de tijd
lijken buiten mezelf
stil voort te glijden
als die bezielde energie door een gebeurtenis
is opgebruikt
zinkt het
in mezelf
stil weg
*
flits
schouw de tijdloze flits tussen het interval
van waken en slapen
de tijdloze subtiele flits
van louter gewaarzijn
enkel bewust-zijn
herinnert zich geen gebeurtenissen in de tijd het ik herinnert als
persoonlijkheidverbinding is er dan uit weggegaan
dat wat zich laat herinneren is niet meer hier en nu
is door het nu gezakt
wat blijft over zonder
het herinneren
enkel dit
de liefdesvolledigheid
in kristal heldere eenvoud
daarin wordt eenvoudig aanvaart dat wat is zoals het is
daarin verheugt zich
dit licht zijn
daarin is continu
voorbij licht en donker bewustzijnslicht
in de tijdloze flits
*
|
Studie en praktijk 
