*
Leven is geven
soms denk je, het gaat niet meer
denk je zelfs aan de dood
soms voel je, hé ik loop vast
eindig misschien wel in de goot
je botst tegen muren
misschien wordt je zelfs wel gek
durf je niets meer te doen
en denk je: “ik wil niet op m’n bek”
maar vergeet dan niet
die parel in jou
je hart wat altijd leeft
zelfs in de ergste kou
al ben je de wanhoop nabij
en zie je geen uitweg meer
denk dan bijvoorbeeld aan Osho
die vertelde het keer op keer
dat ook in jou leven
plaats is voor innerlijke rust en vrede
leef in het moment
en zoek niet telkens naar een reden
want de weg van het hart
is het mooiste wat er is
opeens voel je je niet meer verstard
en is elk moment nieuw en fris
ja, dat is de weg van het leven
de liefde die in je bruist
leven is synoniem aan geven
tot je verstand je er weer inluist
maar geef niet op al raak je weer verhard
huil gerust, als het je nogal verward
dan voel je je opgelucht, zo heerlijk vrij
dan wil je weer geven en voel je je blij
want geven, dat is het mooiste wat er is
dan opent zich vanzelf weer je hart
voel je je ritme in de stroom
ben je nooit meer verstard
om dit nu te continueren
dit proces dat liefde heet
is het nodig om intimiteit te leren
net zolang je geheel en al weet
dat jouw bewustzijn dit proces voltooid
op z’n eigen unieke manier
als vanzelf je blokkades ontdooit
en de deur van je Zijn staat op een kier
dan voel je opeens verbondenheid
liefde voor alles wat leeft
zie je God in een plant of een bloem
en is het je wantrouwen wat het begeeft
dan breekt het licht voorgoed door
je bent geheel volmaakt
de dood kan jou echt niets meer schelen
omdat je door liefde geheel in vervoering bent geraakt
*
Golven van gelukzaligheid
golven van gelukzaligheid
hebben mij van boeien bevrijd
zwevend op golven van geluid
suis ik het universum uit
mee met de tonen van het bestaan
zomaar op de gok meegegaan
te reizen sneller dan geluid of licht
niet verdwalen met je ogen dicht
mee te laten voeren door je gevoel
laat je je gaan, ruim en koel
meegenomen door je wezen
op reis zonder kaart te lezen
de diepte in, de stilte achterna
ik weet echt niet meer waar ik naar toe ga
vervuld door overgave laat ik me leiden
naar het land van nu zonder tijden
meegevoerd door hemelse winden
de mond gesnoerd in zalig welbevinden
ingegeven door het ritme van mijn hart
voor eeuwig helder, nooit meer verward
*
De weg der dualiteit
de weg der dualiteit
is een manier van kijken
een weg der eenzaamheid
een verdeling tussen armen en rijken
zie voor jezelf dit schouwspel aan
terwijl je er deel van bent
neem ‘ns wat afstand
zodat je de weg der tegenstellingen herkent
laat je je meenemen
in deze eeuwige stroom
het spel der extremiteiten
of ontwaak je uit de droom?
beslis voor jezelf
of je je laat meesleuren
in waarheden en ideologiëen
kortom in het grote wereldgebeuren
hup daar ga je weer
van boven naar benee
en zo heeft elke zijde
er opeens weer twee
tot je besluit en tot inzicht komt
zo gaat het dus niet meer
zoek je opnieuw de rust
verdwaal je niet elke keer
in het eeuwige gedoe
van dan weer hoog en dan weer laag
even sterk, dan weer slap
supersnel en daarna weer traag
er is een weg van het midden
een waarvan je zegt
ik voel me lekker
dat niemand me dat nooit eerder heeft uitgelegd
open je hart en ontdek
je bent van nature goed
dan twijfel je niet meer
en is er enkel overvloed
rest er geen vraag
van wie is er nou schuldig
ga je voorbij aan vijandsdenken
en ben je gewoon geduldig
omdat je in verwondering bent
onschuldig in het leven
in plaats van steeds maar hebben
verandert het in geven
want het is geen geheim meer
waar de rijkdom te vinden valt
waar een mens eerst buiten zichzelf zocht
ligt in z’n kern alles uitgestald
voor wie het wil zien
is er van alles veel
dan is er plaats voor delen
wordt je wereld één geheel
een geheel
dat is wat je vindt
dan straalt het licht door jou
en voel je je door alles en iedereen bemind
Willem Gobel
|
Teksten van betrokkenen 
