14-7 Het doorbreken van de eindeloze cirkelgang

 
Jaargang 14 nr. 7 (8 april 2013)

 
 
Tekst satsang

Uit een Advaitagesprek met Douwe Tiemersma, Gouda, 28 mei 2008

Het doorbreken van de eindeloze cirkelgang
 
Als het loslaten en open komen niet vanzelf gaat, is het van groot belang om precies te zien welke processen zich in de sfeer van jezelf afspelen. Dat zien zal zich op steeds subtielere niveaus moeten doorzetten wil het loslaten en open komen radicaal worden. Als je goed kijkt, zie je steeds weer hetzelfde: enerzijds de neiging om dingen vast te houden en anderzijds het loslaten. Dat vasthouden is een identificatieproces: je maakt een beeld, een zelfbeeld met allerlei elementen en in dat beperkte beeld stort je jezelf. Je komt dan in een zelf-zijn dat beperkt is. Dat noemen we het ik-standpunt: ‘ik ervaar dit’, ‘ik wil dat’, ‘ik wil dit niet’. Dit egomechanisme zien is een bewustwording. Dat mechanisme kun je op steeds subtielere niveaus onderkennen: steeds is er weer de terugkeer naar een ik-standpunt in een wereld die min of meer vertrouwd is en die je wilt handhaven. Zo werkt het. In de stilte en ontspanning lost dit op. Hoe zit het met jou, G?
 
Ik was helemaal stil. Dat was heel duidelijk. Maar als ik dan weer terugkom van een retraite op Schiermonnikoog in het dagelijks leven, gaat het mis.
 
Let op je formulering, want daar zit nu juist de beperking waar we het net over hadden: ‘ik was helemaal stil’, ‘ik kom terug van Schiermonnikoog’. Zie je hoe het egomechanisme werkt? Zak door die ik-stilte heen.
 
Maar dat is toch niet iets waarover je zelf beslist?
 
In de stilte kan er een helderheid zijn met een weten: dit is het. In deze stilte is er geen ik-persoon. Dat is vast te stellen. Het ego-proces hoeft niet meer terug te keren. Je gaat na de week op de boot en je stapt in de trein en ieder moment en bij elke stap kun je je realiseren: hoe zit het ook al weer? O ja: stilte. Als die helderheid blijft, ontstaat er geen energetische concentratie en identificatie waardoor er weer een krampachtig ik is.
 
Ja, maar dat gebeurt wel.
 
Het enige dat helpt is: steeds weer terugkeren tot de helderheid, totdat die stabiel blijft en er geen beperking meer plaatsvindt. Jij weet het: in die richting zal het verder moeten gaan. Maar de meeste mensen zijn totaal onwetend. Dat is blijkbaar de normale, vanzelfsprekende toestand. Op een gegeven ogenblik kun je spuugzat zijn van die cirkels waarin je altijd maar meedraait, van het idee dat je op je 90e nog moet zeggen: ‘Ik moet nodig weer eens naar een stilteweek’.
 
Maar als het niet doorbreekt, dan moet je wel.
 
Daarom gaat het nu juist: om te onderzoeken wat de oorzaak daarvan is en wat de mogelijkheid geeft om die eindeloze cirkelgang te doorbreken. In de helderheid kunnen best de neigingen optreden om tot de oude patronen terug te keren. Als je werkelijk helder bent in de ruime stilte zonder persoon, dan is dat de basis waarop die neigingen, die krachten die dan ergens nog een rol spelen, totaal oplossen. Dat gebeurt blijkbaar in de stilteweek, want anders was je niet in die stilte gezakt. Je zult zo diep moeten vallen dat er helemaal geen krachten meer zijn in de richting van het herstel van de oude toestand. Blijven in het nu is niet voldoende. Je zult door het nu heen moeten zakken, zodat dat nu, met zijn verwijzing naar verleden en toekomst, weg is. Dat zelfbeeld van je, dat is een psychologische voorstelling van jezelf. Je vormt dat, en dat bepaalt dan ook je gedrag, je wijze van denken. Het is veel meer dan alleen maar een beeld. Je identificeert je ermee, je belichaamt dat beeld. En dan zeg je: ik ben dit, deze lichamelijke persoon. Daarmee vergeet je wat je werkelijk bent.
 
Het gaat erom dat dat patroon eens doorbroken wordt. Dat kan alleen vanuit een ontzettend diepe voor-persoonlijke motivatie, zodat het eigenlijk vanzelf gaat. Het enige dat je kunt doen, is ernaar kijken, dat bewust worden. Ik verwijs alleen maar naar bepaalde dingen en zeg: ga kijken, nog dieper, nog dieper. Zie je het diepe verlangen om niet vast te blijven zitten, een heel diep weten dat dat niet nodig is? Wat betekent het, wanneer je helemaal niets meer kan vasthouden?
 
Iedereen weet dat je niets kan vasthouden.
 
Dat is een valkuil. Hoe velen geloven dat en blijven zitten ja-knikken zonder dat er wat gebeurt? Je zult dus zo scherp moeten zijn dat je elke illusie doorziet. Elk beeld is een virtueel beeld. Als het optreedt, dan geef jij het een werkelijkheidskarakter en krijgt het een weerstand. Alleen als je dat doorziet, zijn die beelden neutraal en vallen in hun werkzaamheid weg. Kijk in hoeverre die beelden niet neutraal zijn. Je geeft ze je eigen levensenergie. Je offert je er zelf aan op. Je maakt van je zelfbeeld een afgod: ik ben het centrum van het universum, ik ben de belangrijkste, ik denk alleen aan mezelf, ik ben altijd bezig met zorgen voor mezelf en, nou ja, ook nog wat voor mensen die ik een beetje als mezelf zie.
 
Ja, dat is het egoïsme van het ik.
 
Dat is de structuur. Alleen door inzicht kun je dit doorzien. Door inzicht en overgave valt die structuur weg en is er vrijheid. Dat zakken door alles heen, dat is de overgave.
 

Mededelingen

Op 13 april is er een open dag van de AYO. Meer informatie is te vinden op www.advaitayogalerarenopleiding.nl of www.AYO.nu

14-6 AYO


Open dagen
13 april en
15 juni 2013

 Het nieuwe bestuur is aangetreden, het richt zich volledig op de visie, de intentie en de lijn van Douwe. Dit houdt vanzelfsprekend ook in dat er op geen enkele andere wijze overige advaitaleraren bij betrokken zullen worden. Het enige doel waar het bestuur van Stichting Openheid zich mee bezig houdt, is het op een goede manier beschikbaar houden van het gedachtegoed van Douwe Tiemersma.
Voor alle duidelijkheid; de enige activiteiten die er onder Stichting Openheid door zullen gaan zijn zoals beschreven in het document dat Douwe opstelde “na mijn overlijden” de volgende;
 
De Website;
De Advaitapost;
De Uitgeverij;
De Intervisiegroep yogaleerkrachten.
 
De Advaitagroepen zijn zelfstandig en functioneren geheel los van Stichting Openheid. Wanneer er activiteiten door de Advaitagroepen worden georganiseerd in de lijn van Douwe Tiemersma kunnen deze op de website en in de AP worden aangekondigd.
Voor de AYO en JOI geldt hetzelfde, deze functioneren zelfstandig en geheel los van Stichting Openheid.
 
Er zijn plannen voor een stilteweek, deze zal niet worden georganiseerd door Stichting Openheid maar is een initiatief van Odile: Stilteweek
 
Er is een bijeenkomst geweest van de verschillende Advaitagroepen onder leiding van Jean- Pierre Verschuere, verslag van de bijeenkomst van de contactgroep op 17 maart.
 
Link naar een tekst over de actuele situatie van de Advaitagroepen.
 
Alle 15 boeken van Douwe zijn te bestellen via de Uitgeverij Advaita
 

Kalender

Alle bijeenkomsten in het Centrum te Gouda, tenzij anders vermeld

13 april 10.00 Open Dag Advaita Yogaleraren Opleiding AYO
20 april 10.30 Bijscholing onbeperkt ontspannen Pia
 
Bijeenkomsten advaitagroepen
7 april 9.30 Brugge
7 april 11.00 Hellevoetsluis
8 april 19.45 Amsterdam
14 april 10.30 Groningen
14 april 10.00 Gouda (stiltedag)
16 april 19.30 Leuven
23 april 19.30 Midden Nederland
23 april 20.00 Bergharen
14 mei 19.00 Gent
Informatie Stilteweek Stilteweek
Informatie Contactgroep Contactgroep advaitagroepen

Er is geen tweeheid

als je ontspannen bent
in zelf-bewustzijn
is dat duidelijk.


  • Naar de Openheid

    De teksten in dit boek zijn geschreven op basis van gesprekken gehouden te Gouda, aangevuld met enkele gedichten en korte teksten met illustratie. 
    Als uitgangspunt dienen steeds bekende gegevens en situaties, waarin verwijzingen zitten naar dat wat niet te beschrijven is, maar dat hier Openheid wordt genoemd.

  • Management en non-dualiteit

    In bedrijven en organisaties is meer aandacht gekomen voor de oriëntatie op samenhang, eenheid, heelheid, ongescheidenheid, kortom: non-dualiteit. Wat betekent deze ‘niet-tweeheid’ en op welke wijze kan zij in het eigen werk en in de organisatie doorwerken? Deze vragen staan in dit boek centraal.

  • De bron van het zijn

    ‘Wat was mijn toestand, voordat er ervaring was? Wie was er om op deze vraag te antwoorden? … dat Ik dat geen vorm heeft en zichzelf niet kent als ik ben.’

  • Advaita Vedanta - de vraag naar het zelf-zijn

    De actuele vraag ‘wie we eigenlijk zijn’ was het onderwerp van een symposium aan de Erasmus Universiteit Rotterdam op 18 september 2000, waarin vooral de oude Upanishaden en de Advaita Vedânta aan het woord kwamen.

Boeken

Douwe schreef en redigeerde gedurende zijn leven boeken. Via onze uitgeverij zijn deze nog verkrijgbaar.

Bekijk het aanbod