2-9 Bertus Jonkers

jaargang 2 nr. 9 (14 maart 2001)


Bertus Jonkers is overleden. Vanaf de jaren '80 had ik een bij perioden intensief contact met hem. Sommigen herineren zich hem wel. Een paar zijn nog in Utrecht geweest. Hieronder staan wat dingen die ik bij de begrafenis naar voren heb gebracht.
Bertus had een moeilijk leven. Hij had geen gemakkelijke jeugd. Er was armoede en zijn relatie met zijn ouders bleef hem zijn leven door problemen geven. Als beeldend kunstenaar had hij lege perioden, waarin hij in een zwart gat viel. Die openheid voor het niets, betekende lange tijd een diepe angst, die zich op verschillende wijze psychisch uitte. Een tekstje uit een boekje van hem: "Angst is plotseling ontvouwd, als je wakker schrikt."
Maar, zoals hij zelf vaak zei, zijn leven was ook mooi. Als de creatieve energie stroomde was hij heel gelukkig bezig. Daarbij kwam steeds sterker het innerlijk besef van dit stille geluk, toen hij eenvoudiger ging werken, vooral in het schilderen van cirkels. Het maken ervan werd steeds spontaner en volmaakter. Steeds meer kwam hij in een heldere leegte zonder verstoring. Dan was er geen angst, alleen maar helderheid en acceptatie. Angst is een reactie op Openheid. Dat is uitstekend, omdat Openheid er dan is en als de angst wegvalt. De cirkel werd voor hem een teken van het zuivere licht: "De cirkel is een teken, omdat het licht geen schaduw nalaat." Zo ontstond bij hem een grote openheid: "Stil zijn; geen begin en geen eind; zondag, is vanzelf." Zijn stem werd steeds stiller, de woorden steeds minder in aantal. "Woorden brengen je aan de grens," zei hij dan. Het verdwijnen van woorden en grens ervoer hij al. Het einde van zijn wereldse bestaan was daarom in vrede.
Over een week of zo, is zijn 'Stad van overgave' weer te zien in het Centraal museum Utrecht.

Douwe Tiemersma


Er is geen tweeheid

als je ontspannen bent
in zelf-bewustzijn
is dat duidelijk.


  • Management en non-dualiteit

    In bedrijven en organisaties is meer aandacht gekomen voor de oriëntatie op samenhang, eenheid, heelheid, ongescheidenheid, kortom: non-dualiteit. Wat betekent deze ‘niet-tweeheid’ en op welke wijze kan zij in het eigen werk en in de organisatie doorwerken? Deze vragen staan in dit boek centraal.

  • De elf grote Upanishaden


    De Upanishaden vormen de grondslag van een groot gedeelte van de Indiase filosofie. Ze worden ‘Vedânta’ genoemd, dat is het einde en de culminatie van de Veda’s. De wijsheid die in de teksten naar voren komt is nog steeds een onschatbare bron, zowel in India als daarbuiten. Centraal staat daarin de visie en zijnservaring dat de kern van zelf-zijn identiek is aan de grondslag van wereld en universum.
    In dit boek is een groot gedeelte van de belangrijkste Upanishaden (8e-6e eeuw v.Chr.) opgenomen.

  • Naar de Openheid

    De teksten in dit boek zijn geschreven op basis van gesprekken gehouden te Gouda, aangevuld met enkele gedichten en korte teksten met illustratie. 
    Als uitgangspunt dienen steeds bekende gegevens en situaties, waarin verwijzingen zitten naar dat wat niet te beschrijven is, maar dat hier Openheid wordt genoemd.

  • De bron van het zijn

    ‘Wat was mijn toestand, voordat er ervaring was? Wie was er om op deze vraag te antwoorden? … dat Ik dat geen vorm heeft en zichzelf niet kent als ik ben.’

Boeken

Douwe schreef en redigeerde gedurende zijn leven boeken. Via onze uitgeverij zijn deze nog verkrijgbaar.

Bekijk het aanbod