26 - Alles is goed

In het kader van het Project Jongeren werd mij de volgende vraag gesteld.

Alles is goed, zegt men vaak in advaitakringen, maar dit lijkt zo fatalistisch. Hoe kun je zo opvoeden?’ Daarbij werd ook verwezen naar wat Balsekar vaak zegt, je bent niet de doener, dus wat zou je zelf kunnen doen?.

Dit kan fatalistisch lijken, maar dan wordt het verschil tussen het hogere inzicht van waaruit je dit kunt zeggen en het gewone leven niet gezien. Vaak worden niveaus door elkaar gehaald wanneer er te pas en te onpas gezegd wordt ‘Alles is (altijd) goed’..

In Werkelijkheid zijn er natuurlijk geen niveaus. Chakra’s, energetische lichamen, spier- en ademspanning, gedachten: dat noemen we allemaal ‘ niveaus’ hoewel het eigenlijk tijdelijke verschijnselen zijn. Ze komen voorbij in het Bewustzijn. Zolang men niet helemaal in die Werkelijkheid is gevestigd, is het goed om alert te blijven in plaats van zich fatalistisch te gedragen terwijl men zegt: ‘alles is (altijd) goed’. Want natuurlijk is het niet goed als je bijvoorbeeld ziet dat je kind drugs gebruikt. Dan moet je zeker bijsturen.

Elk moment zijn er keuzes te maken in het dagelijks leven. In Openheid is dat zonder problemen. Wat te doen als men nog niet volledig in Openheid is en men ervaart iets wel als een probleem, bijvoorbeeld met een kind? Dan is het aan de ene kant goed om zo veel mogelijk los te laten dat het een probleem is - problemen zijn namelijk hoofdzakelijk egogedachten. Maar tegelijk zal men wat betreft de praktische zaken heel goed moeten letten op de voortgang van het kind, zoals bijvoorbeeld op tijd thuis zijn en gewoon naar school gaan. Dus loslaten wil niet zeggen het kind geen aandacht meer geven, zo van ‘zoek het zelf maar uit, alles is toch goed’. Nee, aandacht geven op een ándere wijze. En tegelijk wel praktische richtlijnen geven en nee is nee.

De uitspraak van Balsekar: ‘je kunt toch niets doen, alles gebeurt zoals het gebeurt’,  kun je alleen zeggen vanuit volledige Openheid. Wanneer daar gezegd wordt Alles is Goed, dan wordt er een Goed bedoeld dat vooraf gaat aan goed en slecht. En je kunt niets doen, niet- iets doen is iets anders dan het wel of niet handelen zoals een persoon handelt.

Zolang je nog niet volledig en altijd in de Openheid aanwezig bent, kun je wel degelijk ‘iets doen’, namelijk je steeds door de eigen grenzen (egospanningen) heen laten zakken, steeds jezelf richten op Openheid. Daarin ben je jezelf, natuurlijk, ontspannen.

Ja, van daaruit gaan de dingen vanzelf goed. Omdat je die ontspanning al zelf bent, hoeft of moet niets, speelt er geen egobelang mee. Het vergt echter eerst wel een voortdurende alertheid om in die toestand te blijven. Hierbij kan een leraar behulpzaam zijn.

Een andere praktisch punt dat Balsekar lijkt te vergeten, is dat er ook de gewone dagelijkse omstandigheden zijn. Je kijkt toch ook uit als je oversteekt, eerst naar links en dan naar rechts! Dan zeg je toch ook niet alles is goed en steek je zo over!

Als jij de opvoeder bent, wees dan inderdaad de volwassene. Je hoeft geen vriendje of vriendinnetje van je kind te zijn, die hebben ze genoeg. Ze hebben maar 1 vader en 1 moeder. Ze hebben een volwassene nodig als voorbeeld. Dat helpt ze om later ook volwassen te worden en niet het hele leven als een puber achter alle verleidingen van de consumptiemaatschappij aan te hollen.

Wat bedoelen we nu precies als er gezegd wordt: Alles is Goed? Het gaat om het accepteren van alles wat is en van alles wat niet is. Daarin, in alle twee, daarin Is alles Goed. De praktische zaken worden gewoon gedaan, en door dit inzicht, juist in alle Helderheid gaat het zoals het gaat.

Pia de Blok

27-10-2007


Er is geen tweeheid

als je ontspannen bent
in zelf-bewustzijn
is dat duidelijk.


  • Psychotherapie en non-dualiteit

    De psychotherapie en oosterse bevrijdingstradities zoals advaita vedânta en boeddhisme hebben in de laatste jaren een steeds grotere belangstelling voor elkaar gekregen. Ze hebben elk specifieke noties en werkwijzen, maar overlappen elkaar voldoende om een vergelijking mogelijk te maken.
    In dit boek worden diverse westerse psychotherapeutische stromingen en twee bevrijdingswegen die van oorsprong respectievelijk hindoeïstisch (Advaita Vedânta) en boeddhistisch zijn, met elkaar geconfronteerd.

  • De ander en ik

    Dit boek bevat de lezingen en enkele andere teksten van het 2e Advaita Symposium over de relatie van 'de ander en ik'. De vragen kwamen aan de orde: Wat is de aard van de ander; in hoeverre of in welke zin verschilt de ander van mij en in hoeverre vormen wij een eenheid? De bespreking van deze vragen kon een verheldering geven van problematieken als ‘de aard van het zelf’, ‘de mogelijkheid van communicatie’ (in hoeverre kunnen wij elkaar begrijpen?), ‘de grondslagen van ons morele gedrag’ en ‘de ander als leraar’.

  • Non-dualiteit - de grondeloze openheid

    Non-dualiteit is niet-tweeheid (Sanskriet: a-dvaita), de afwezigheid van scheidingen. Deze openheid vormt de kern van elke spiritualiteit en mystiek. Maar wat is non-dualiteit nu precies? Daarover gaat het nieuwe boek van Douwe Tiemersma. In zijn vorige boeken stond de non-dualiteit ook al centraal, maar nu laat hij stap voor stap zien wat non-dualiteit in de eigen ervaring betekent. Iedereen blijkt die ervaring te kennen en te waarderen.

  • Advaita Vedanta - de vraag naar het zelf-zijn

    De actuele vraag ‘wie we eigenlijk zijn’ was het onderwerp van een symposium aan de Erasmus Universiteit Rotterdam op 18 september 2000, waarin vooral de oude Upanishaden en de Advaita Vedânta aan het woord kwamen.

Boeken

Douwe schreef en redigeerde gedurende zijn leven boeken. Via onze uitgeverij zijn deze nog verkrijgbaar.

Bekijk het aanbod