29 - 3 februari 2005 - Bewustzijn en identificatie


... In de openheid manifesteert het zich vanzelf, soms steken de neigingen weer de kop op en stort het ik er zich weer midden in. De beweging terug naar binnen en stil zijn lost het dan weer op. Het is net jojo-en. Vond ik als kind al leuk.
In het boek van Nisargadatta, dat ik aan het lezen ben, wordt steeds gesproken van bewustzijn als de identificatie met lichaam-geest-gevoel. Betekent dit dat wanneer ik mij bewust ben van de wereld, gevoelens, emoties, het ik (de persoon) zichzelf als bewust ervaart? Dit ziende ben ik dan teruggetreden vanuit het object naar het subject en dan vrij van de beperkingen van het object.? Datgene wat dit proces stuurt, is dat wat ik werkelijk ben? De oorsprong, de bron van Zijn? Alleen het feit dat ik er nog woorden aan geef en het reconstrueer betekent dat er nog een ik-eerste persoon is. Dat is nog niet vrij.
Heb het gevoel dat er een sluier hangt, het geheel is diffuus.
Maar zo laten?


Uit het antwoord

..., je bent de oorsprong van het Zijn.

Dat betekent dat jezelf als bewust persoon blijkbaar met die persoon (lichaam-gevoel-geest) geïdentificeerd bent. Zelfs als waarnemer die op een afstand de persoon ziet, ben je er niet geheel vrij van. Het 'dat ik er nog woorden aan geef' geeft inderdaad aan dat er een geïdentificeerd zelf-zijn is. Dan is het ook begrijpelijk dat de jojo van vrij en beperkt voelen doorgaat.

Blijf dus bij Dat wat aan dat alles voorafgaat.


Er is geen tweeheid

als je ontspannen bent
in zelf-bewustzijn
is dat duidelijk.


  • De elf grote Upanishaden


    De Upanishaden vormen de grondslag van een groot gedeelte van de Indiase filosofie. Ze worden ‘Vedânta’ genoemd, dat is het einde en de culminatie van de Veda’s. De wijsheid die in de teksten naar voren komt is nog steeds een onschatbare bron, zowel in India als daarbuiten. Centraal staat daarin de visie en zijnservaring dat de kern van zelf-zijn identiek is aan de grondslag van wereld en universum.
    In dit boek is een groot gedeelte van de belangrijkste Upanishaden (8e-6e eeuw v.Chr.) opgenomen.

  • Psychotherapie en non-dualiteit

    De psychotherapie en oosterse bevrijdingstradities zoals advaita vedânta en boeddhisme hebben in de laatste jaren een steeds grotere belangstelling voor elkaar gekregen. Ze hebben elk specifieke noties en werkwijzen, maar overlappen elkaar voldoende om een vergelijking mogelijk te maken.
    In dit boek worden diverse westerse psychotherapeutische stromingen en twee bevrijdingswegen die van oorsprong respectievelijk hindoeïstisch (Advaita Vedânta) en boeddhistisch zijn, met elkaar geconfronteerd.

  • Openingen naar Openheid

    In dit boek zijn ruim 120 korte teksten verzameld die openingen bieden naar die openheid. Deze blijkt uiterst eenvoudig te zijn. De teksten zijn stukjes van leergesprekken, bedoeld als stimuli om de aandacht te richten op openheid, iets daarvan te laten zien en zo de realisatie van openheid een grotere kans te geven. Ze vormen samen de essentie van het onderricht in non-dualiteit.

  • Management en non-dualiteit

    In bedrijven en organisaties is meer aandacht gekomen voor de oriëntatie op samenhang, eenheid, heelheid, ongescheidenheid, kortom: non-dualiteit. Wat betekent deze ‘niet-tweeheid’ en op welke wijze kan zij in het eigen werk en in de organisatie doorwerken? Deze vragen staan in dit boek centraal.

Boeken

Douwe schreef en redigeerde gedurende zijn leven boeken. Via onze uitgeverij zijn deze nog verkrijgbaar.

Bekijk het aanbod