31 - De Levensbron is zonder grenze

Wat moet je daar nog over zeggen? Iets wat grenzeloos is, is per definitie onbeschrijfbaar.

Neem het heelal. Vanaf de oerknal dijt het al uit. Er zijn sterren die al miljarden lichtjaren van ons verwijderd zijn. De snelheid van het licht is 300.000 km per seconde. Acht maal om de aarde in een seconde en dat niet gedurende een seconde of een uur maar gedurende miljard jaren en dat is in getallen 1.000.000.000 x 8.000 x 3600 x 300.000 km. Onvoorstelbaar! Om duizelig van te worden, als je probeert het te begrijpen. Het gooit alle kaders waarbinnen wij denken aan diggelen.

Dat is precies wat de Levensbron doet. Alle kaders waarbinnen wij leven,waarin we gevangen zitten, worden onderuit gehaald. Vanuit die onvoorstelbare ruimte waar alle grenzen zijn vervaagd is het mogelijk om in te zien dat het niet nodig is om binnen de beperkingen van grenzen te leven.Alle beperkingen komen voort uit de gedachte dat we een lichaam en een geest zijn die samen een ik, een persoon huisvesten. Het is alleen mogelijk om dat in te zien wanneer we buiten de grenzen van het ik zijn in die grenzeloze ruimte.

Hoe kom je in die onbeperkte ruimte?

Door de andere kant op te kijken!

Hoe onzinnig dit misschien ook klinkt, toch is het de enige weg om uit de boeien van het ik te breken. De andere kant op kijken wil zeggen. Gewoon alles achter je laten. Je omdraaien en geen aandacht meer schenken aan al het bekende, het verleden, de verwachtingen en de gedachten en al het andere waar een mens steeds mee bezig is.

Omdraaien naar de kant die niets bevat dan leegheid, stilte, helderheid en grenzeloosheid. Geen inhoud van menselijke maat, maar waarin de herinnering van de oorspronkelijke natuur weer ruimte krijgt om zich te manifesteren. Het zich toevertrouwen aan de totaliteit, in de absolute zekerheid, dat wat nog moet gebeuren, zolang we het tijdelijke met ons meedragen, zonder enige moeite haar beslag zal krijgen.

Het is toch volmaakt duidelijk dat wanneer er geen belemmeringen zijn, het handelen volmaakt kan plaats vinden.

Wat zich ook aanmeldt binnen de grenzeloosheid, niets is in staat om het besef van de grenzeloosheid te beperken, laat staan te niet te doen.

Wim Veelenturf


Er is geen tweeheid

als je ontspannen bent
in zelf-bewustzijn
is dat duidelijk.


  • De bron van het zijn

    ‘Wat was mijn toestand, voordat er ervaring was? Wie was er om op deze vraag te antwoorden? … dat Ik dat geen vorm heeft en zichzelf niet kent als ik ben.’

  • Naar de Openheid

    De teksten in dit boek zijn geschreven op basis van gesprekken gehouden te Gouda, aangevuld met enkele gedichten en korte teksten met illustratie. 
    Als uitgangspunt dienen steeds bekende gegevens en situaties, waarin verwijzingen zitten naar dat wat niet te beschrijven is, maar dat hier Openheid wordt genoemd.

  • Non-dualiteit - de grondeloze openheid

    Non-dualiteit is niet-tweeheid (Sanskriet: a-dvaita), de afwezigheid van scheidingen. Deze openheid vormt de kern van elke spiritualiteit en mystiek. Maar wat is non-dualiteit nu precies? Daarover gaat het nieuwe boek van Douwe Tiemersma. In zijn vorige boeken stond de non-dualiteit ook al centraal, maar nu laat hij stap voor stap zien wat non-dualiteit in de eigen ervaring betekent. Iedereen blijkt die ervaring te kennen en te waarderen.

  • Advaita Vedanta - de vraag naar het zelf-zijn

    De actuele vraag ‘wie we eigenlijk zijn’ was het onderwerp van een symposium aan de Erasmus Universiteit Rotterdam op 18 september 2000, waarin vooral de oude Upanishaden en de Advaita Vedânta aan het woord kwamen.

Boeken

Douwe schreef en redigeerde gedurende zijn leven boeken. Via onze uitgeverij zijn deze nog verkrijgbaar.

Bekijk het aanbod