Een operatie

november 2011

Het leven gaat verder en het gebeuren gaat zijn gang.
En ondertussen weet en voel ik wel dat mijn blik ruimer is geworden.
Wat me minder kwetsbaar en onafhankelijker maakt.
Het mag meer kanten op, zo van laat het maar komen, het mag zijn gang gaan.

Woorden als openheid en vrijheid en overgave krijgen betekenis.
Wat blij maakt en vreugde brengt.
En als vanzelf besef je plots een heel ander zelf.
Dat besef laat alles omslaan.

Het hoeft niet meer speciaal te zijn.
Het mag heel gewoon blijven.
In zijn wonderlijke en pure en zuivere en onberoerde oorspronkelijkheid.
Helemaal één met je eigen pure en zuivere onberoerde oorspronkelijke zijn.

Mijn huidige omstandigheden maken een verhaaltje wel mogelijk.
Want de ruimte is momenteel plots helemaal anders ingevuld.
Heel interessant omdat alle drukte nu letterlijk is weggevallen.
Dus veel rust en stilte en leegte en ontspanning.

Alhoewel het een heel andere kant leek op te gaan.
Het begon met een banale verkoudheid.
Die activeerde blijkbaar een abces op een tand.
Het resultaat was erg scherpe pijn.

Toen was het zaterdag de 29ste oktober en was Douwe in het begijnhof te Brugge.
Alles is prima verlopen ondanks het feit dat we beiden verkouden waren.
Maar 's avonds constateerde ik een gezwel in mijn liesstreek.
Geen pijn maar wel ongerustheid.

Dus volgde nu een doktersbezoek met doorverwijzing naar een chirurg, een liesbreuk.
Gezien mijn verplaatsingen naar het buitenland was dit niet iets om risico's mee te nemen.
Zo snel als mogelijk opereren, wat ondertussen reeds gebeurt is.
Een eerste ervaring en een afwachten hoe dit zou aflopen.

Wel de steun van kamergenoten was ontroerend.
Voor mijn operatie kwamen ze indien mogelijk aan mijn bed zitten.
De verbondenheid en het eenheidsgevoel waren direct aanwezig van beide kanten.
Het lot verbond ons en de verwijzing naar het zelf was heel sterk aanwezig bij elkeen.

Dat was een prima inleiding, mijn aandacht was compleet op dat zelf gericht.
En wat er ook gebeurde alles kwam zacht over.
Geen moment week de vreugde en ontroering van mijn zijde.
Wakker in moeiteloze overgave en wonderlijke liefde.

Het vervoeren, de baxter, het wachten, de operatiekamer, het verdoven, het ontwaken.
Het terugvoeren, de ontvangst, de bezorgdheid, het hernemen van de levensfuncties.
Pijn, de bewegingen zoveel als mogelijk beperken.
Noodgedwongen en langdurig in dezelfde houding liggen.

Maar wat een rust, wat een overgave, wat een zijn.
Hartslag 46 slagen per minuut.
Alles in rust en in vrede.
Eindeloos leeg en ontegensprekelijk mezelf.


Er is geen tweeheid

als je ontspannen bent
in zelf-bewustzijn
is dat duidelijk.


  • Stiltewandelingen naar eenheid

    Wandelen in stilte is terugkeren tot de rust die in de drukte van het leven vaak wordt gemist. Veel mensen zoeken die rust en vinden die in de natuur.

  • Verdwijnende scheidingen

    Douwe Tiemersma
     

    Verdwijnende scheidingen

    Proeven van intercultureel filosoferen

    276 pagina’s, paperback

  • Advaita Vedanta - de vraag naar het zelf-zijn

    De actuele vraag ‘wie we eigenlijk zijn’ was het onderwerp van een symposium aan de Erasmus Universiteit Rotterdam op 18 september 2000, waarin vooral de oude Upanishaden en de Advaita Vedânta aan het woord kwamen.

  • Psychotherapie en non-dualiteit

    De psychotherapie en oosterse bevrijdingstradities zoals advaita vedânta en boeddhisme hebben in de laatste jaren een steeds grotere belangstelling voor elkaar gekregen. Ze hebben elk specifieke noties en werkwijzen, maar overlappen elkaar voldoende om een vergelijking mogelijk te maken.
    In dit boek worden diverse westerse psychotherapeutische stromingen en twee bevrijdingswegen die van oorsprong respectievelijk hindoeïstisch (Advaita Vedânta) en boeddhistisch zijn, met elkaar geconfronteerd.

Boeken

Douwe schreef en redigeerde gedurende zijn leven boeken. Via onze uitgeverij zijn deze nog verkrijgbaar.

Bekijk het aanbod