09-02-2004 Brugge

9 februari 2004

Jullie hebben gesproken over de relatie met de wereld. Ivan en Danny schrijven erover. Enkele opmerkingen die me nu nuttig lijken, volgen hier. Ze zijn in de vorm van korte stellingen.

1. Voor zover er problemen zijn in de relatie met anderen en met de wereld is er blijkbaar (nog) een ik-persoon voor wie die problemen er zijn. In de staat van advaita-realisatie zijn die problemen er niet.

2. Dat geldt ook voor zover ´kwetsbaarheid´ en een ´overlevingsdrang´ belangrijk is.

3. Dat geldt ook voor zover een tijdspad wordt geprojecteerd naar ´verlichting´. De realisatie is een direct gebeuren, onafhankelijk van de omstandigheden, van tijd en van een persoon. Dus laat het denken in termen van tijd maar weg en blijf in het nu.

4. Het spreken over ´moeilijkheden in het leven´ kan even nuttig en prettig zijn, maar stop dat gesprek snel weer. Het gaat daarin namelijk steeds over ‘jullie’ en ‘ik’, over ‘ervaringen’ en ‘leren’. Het blijft vastzitten aan een persoon, al gaat het om rust en vrede. Het cruciale is namelijk het wegvallen van de persoon met zijn ervaringen.
Er is geen persoon.
Ga eens na wat dat betekent.

Een hartelijke groet aan iedereen,

Douwe


Er is geen tweeheid

als je ontspannen bent
in zelf-bewustzijn
is dat duidelijk.


  • De elf grote Upanishaden


    De Upanishaden vormen de grondslag van een groot gedeelte van de Indiase filosofie. Ze worden ‘Vedânta’ genoemd, dat is het einde en de culminatie van de Veda’s. De wijsheid die in de teksten naar voren komt is nog steeds een onschatbare bron, zowel in India als daarbuiten. Centraal staat daarin de visie en zijnservaring dat de kern van zelf-zijn identiek is aan de grondslag van wereld en universum.
    In dit boek is een groot gedeelte van de belangrijkste Upanishaden (8e-6e eeuw v.Chr.) opgenomen.

  • Openingen naar Openheid

    In dit boek zijn ruim 120 korte teksten verzameld die openingen bieden naar die openheid. Deze blijkt uiterst eenvoudig te zijn. De teksten zijn stukjes van leergesprekken, bedoeld als stimuli om de aandacht te richten op openheid, iets daarvan te laten zien en zo de realisatie van openheid een grotere kans te geven. Ze vormen samen de essentie van het onderricht in non-dualiteit.

  • De bron van het zijn

    ‘Wat was mijn toestand, voordat er ervaring was? Wie was er om op deze vraag te antwoorden? … dat Ik dat geen vorm heeft en zichzelf niet kent als ik ben.’

  • Meditatieboekje

    Korte teksten die je meenemen naar openheid

Boeken

Douwe schreef en redigeerde gedurende zijn leven boeken. Via onze uitgeverij zijn deze nog verkrijgbaar.

Bekijk het aanbod