21-01-2004 Brugge

21 januari 2004

Over de laatste bijeenkomst hoorde ik dat er geen dringende vragen naar voren zijn gekomen. Als het besef dat je vrij bent van condities en zo de zelf-standigheid centraal in de aandacht blijven, is dat ook voldoende. Dan gaat het proces door.

Toch is het goed om twee dingen naar voren te halen, waarover Ivan schrijft.

1. De relatie met de wereld Het afstand scheppen en de wereld observeren schept een zekere vrijheid van de wereld. Het is geen einddoel. Het is een middel dat bijdraagt aan het vrijkomen van hechtingen die onbewust het eigen zijn beperken. Als de terugtrekking in het bewustzijn doorgaat blijkt het eigen bewuste zijn vrijer te worden, meer te gaan openstaan voor alles wat zich aandient. Zo ontstaat een universele gevoeligheid, een universeel zijn. Dus het gaat niet om een isolement en om onverschilligheid, juist om het tegendeel. Maar, daarvoor is het nodig eerst de oude gewoontes en andere beperkingen los te laten. Hoe meer dat het geval is, des te meer ontstaat er eenheid.

2. ´Zelf´ In advaita-kringen wordt veel gesproken over ´zelf´ (mijzelf, jezelf, onszelf). De meeste mensen weten dat het persoonlijke zelf-zijn in de wereld een diepte heeft die daaraan voorbijgaat en kosmisch of universeel is. Als er sprake is van een groeiende zuiverheid en liefde, een groeiend begrip, geduld en geluk, betreft dit deze overgang. Maar wat gebeurt er bij deze overgang? Het persoonlijke zelf (ik) gaat zich dan als een kosmisch of universeel zelf ervaren. De persoonlijke elementen verdwijnen steeds meer. Op kosmisch niveau verdwijnen, als het goed is, ook nog eens de resten van de beperkingen van het zelf die daar nog aanwezig zijn. Zo is er een bewustwording en overgang naar Dat, de non-duale openheid, waar niets over te zeggen valt. Het is goed die diepte van zelf-zijn open te houden, ook al is er nog een spreken in persoonlijke termen over zelf en onszelf.

Ik hoop dat dit enige duidelijkheid geeft.

Iedereen een hartelijke groet,
Douwe


Er is geen tweeheid

als je ontspannen bent
in zelf-bewustzijn
is dat duidelijk.


  • Openingen naar Openheid

    In dit boek zijn ruim 120 korte teksten verzameld die openingen bieden naar die openheid. Deze blijkt uiterst eenvoudig te zijn. De teksten zijn stukjes van leergesprekken, bedoeld als stimuli om de aandacht te richten op openheid, iets daarvan te laten zien en zo de realisatie van openheid een grotere kans te geven. Ze vormen samen de essentie van het onderricht in non-dualiteit.

  • Pranayama

    Dit boek is een praktische handleiding bij het beoefenen van pranayama. Alle onderdelen van de traditionele pranayama komen hierbij aan bod.

  • Non-dualiteit - de grondeloze openheid

    Non-dualiteit is niet-tweeheid (Sanskriet: a-dvaita), de afwezigheid van scheidingen. Deze openheid vormt de kern van elke spiritualiteit en mystiek. Maar wat is non-dualiteit nu precies? Daarover gaat het nieuwe boek van Douwe Tiemersma. In zijn vorige boeken stond de non-dualiteit ook al centraal, maar nu laat hij stap voor stap zien wat non-dualiteit in de eigen ervaring betekent. Iedereen blijkt die ervaring te kennen en te waarderen.

  • Naar de Openheid

    De teksten in dit boek zijn geschreven op basis van gesprekken gehouden te Gouda, aangevuld met enkele gedichten en korte teksten met illustratie. 
    Als uitgangspunt dienen steeds bekende gegevens en situaties, waarin verwijzingen zitten naar dat wat niet te beschrijven is, maar dat hier Openheid wordt genoemd.

Boeken

Douwe schreef en redigeerde gedurende zijn leven boeken. Via onze uitgeverij zijn deze nog verkrijgbaar.

Bekijk het aanbod