56. Vermoeidheid en zinloosheid

De laatste week heerst er een bepaalde vermoeidheid die ik niet kan plaatsen Op mijn werk is het wel druk en privé ook, maar volgens mij is dat het niet. De laatste week zit ik in een sfeer van vermoeidheid die noch mentaal noch lichamelijk is. Mijn vraag heeft dat met een stuk "ontwikkeling" te maken, en zo ja wat voor ontwikkeling, en zijn er mogelijkheden om dat te verminderen of te laten zijn?

Uit het antwoord

Als je vermoeidheid niet voortkomt uit het fysieke of mentale zit de oorzaak dieper op het gevoelsmatige vlak. Het gaat dan om een stemming, de gestemdheid als sfeer. Daarin kan een zinloosheid gevoeld worden, die zich ook uit als vermoeidheid. Die vermoeidheid heeft dan ook te maken met het zoeken en/of vasthouden van een zin: dit is belangrijk, dat moet ... Als die zin gaat wegvallen door een relationele situatie of welke oorzaak dan ook, is er het ervaren van zinloosheid.

Het is wel een fase van de spirituele ontwikkeling waar je doorheen moet. Hoe?
Zie allereerst dat de zingeving die er was, verband hield met een ik-persoon en de conditionering van opvoeding, etc.
Dat die zingeving gaat wegvallen is dan bij het verdwijnen van de ik-persoon begrijpelijk, maar ook noodzakelijk voor een verdere bevrijding.
Je zult dus door deze fase heen moeten zakken, de 'leegte' moeten accepteren en loslaten omdat daar nog steeds een ik aan verbonden is met zijn reactie.
Dan komt er iets anders en dit andere noem ik openheid. Daarin is geen structuur meer van een ik dat zin en houvast moet hebben. Als er een kwaliteit in zit is dat onbegrensd zijn-bewustzijn-gelukzaligheid - heel ijl en vrij, een volledige acceptatie van alles, een potentie tot alles.

Herken je dit? Laat dan werkelijk alles los in het centrum van jezelf.

Hartelijke groet,
Douwe


Er is geen tweeheid

als je ontspannen bent
in zelf-bewustzijn
is dat duidelijk.


  • Advaita Vedanta - de vraag naar het zelf-zijn

    De actuele vraag ‘wie we eigenlijk zijn’ was het onderwerp van een symposium aan de Erasmus Universiteit Rotterdam op 18 september 2000, waarin vooral de oude Upanishaden en de Advaita Vedânta aan het woord kwamen.

  • Verdwijnende scheidingen

    Douwe Tiemersma
     

    Verdwijnende scheidingen

    Proeven van intercultureel filosoferen

    276 pagina’s, paperback

  • De elf grote Upanishaden


    De Upanishaden vormen de grondslag van een groot gedeelte van de Indiase filosofie. Ze worden ‘Vedânta’ genoemd, dat is het einde en de culminatie van de Veda’s. De wijsheid die in de teksten naar voren komt is nog steeds een onschatbare bron, zowel in India als daarbuiten. Centraal staat daarin de visie en zijnservaring dat de kern van zelf-zijn identiek is aan de grondslag van wereld en universum.
    In dit boek is een groot gedeelte van de belangrijkste Upanishaden (8e-6e eeuw v.Chr.) opgenomen.

  • Stiltewandelingen naar eenheid

    Wandelen in stilte is terugkeren tot de rust die in de drukte van het leven vaak wordt gemist. Veel mensen zoeken die rust en vinden die in de natuur.

Boeken

Douwe schreef en redigeerde gedurende zijn leven boeken. Via onze uitgeverij zijn deze nog verkrijgbaar.

Bekijk het aanbod