17-12-2003 Brugge

17 december 2003

Ook al was de groep op de vorige advaita-bijeenkomst klein, het is goed dat de bijeenkomsten doorgaan. Een zekere continuïteit is voor de meeste mensen nuttig om steeds weer ook in een groep naar het belangrijkste terug te keren. Dat zal moeten doorgaan, totdat de non-dualiteit definitief als de eigen stabiele sfeer wordt herkend.

Ik begreep dat jullie voorlopig bezig blijven met de vraag naar de eigen zelfstandigheid. Die zelf-standigheid is de deur naar de ongeconditioneerde non-dualiteit. Op een heldere wijze verzinken in het zelf, overgave aan het Zelf (Atman), leidt tot het oplossen van het zelf in het hoogste Atman-Brahman.

Ivan gaf een vraag door van Elly naar meer toelichting van het tweede punt van de serie die ik de vorige keer toezond, speciaal van de zin "...van je eigen zijnswijze, je eigen identiteit." De stelling was:
2. De onafhankelijkheid betreft alle externe en interne condities. Het gaat om een opheffing van beperkingen van je eigen zijnswijze, je eigen identiteit. Als dit zich volledig doorzet, hoeft er niets meer te gebeuren. Als dit zich niet verwezenlijkt, blijkbaar wel.

Centraal is dus de eigen zijnswijze, het eigen zelf-zijn, de eigen identiteit die meer of minder gesloten, geconditioneerd en beperkt kan zijn, maar ook geheel open. Het gaat om de eigen sfeer waarin je leeft en die is verschillend bij verschillende mensen en ook bij één persoon in zijn of haar leven. De grenzen van zelf-zijn kunnen nauw getrokken worden, bijvoorbeeld bij de huid van je lichaam, maar ook ruimer worden. De eigen sfeer kan je bezittingen inhouden, de familie en vrienden, enzovoort, in steeds grotere kringen. Oefening: voer die verplaatsing van de eigen grens, vanuit het eigen lichaam en dan steeds ruimer, eens concreet en precies uit; doe het niet te snel, maar ervaar wat het betekent in elke sfeer te zijn. Hoever gaat die verruiming?
Denk erom: het blijft voortdurend gaan om het eigen zelf-zijn!
Is het zo duidelijk: dat de opheffing van interne en externe condities plaatsvindt door de totale verruiming waarbij niets ‘anders’ overblijft?


Veel licht gewenst.

Iedereen een hartelijke groet,
Douwe


Er is geen tweeheid

als je ontspannen bent
in zelf-bewustzijn
is dat duidelijk.


  • Verdwijnende scheidingen

    Douwe Tiemersma
     

    Verdwijnende scheidingen

    Proeven van intercultureel filosoferen

    276 pagina’s, paperback

  • Psychotherapie en non-dualiteit

    De psychotherapie en oosterse bevrijdingstradities zoals advaita vedânta en boeddhisme hebben in de laatste jaren een steeds grotere belangstelling voor elkaar gekregen. Ze hebben elk specifieke noties en werkwijzen, maar overlappen elkaar voldoende om een vergelijking mogelijk te maken.
    In dit boek worden diverse westerse psychotherapeutische stromingen en twee bevrijdingswegen die van oorsprong respectievelijk hindoeïstisch (Advaita Vedânta) en boeddhistisch zijn, met elkaar geconfronteerd.

  • De elf grote Upanishaden


    De Upanishaden vormen de grondslag van een groot gedeelte van de Indiase filosofie. Ze worden ‘Vedânta’ genoemd, dat is het einde en de culminatie van de Veda’s. De wijsheid die in de teksten naar voren komt is nog steeds een onschatbare bron, zowel in India als daarbuiten. Centraal staat daarin de visie en zijnservaring dat de kern van zelf-zijn identiek is aan de grondslag van wereld en universum.
    In dit boek is een groot gedeelte van de belangrijkste Upanishaden (8e-6e eeuw v.Chr.) opgenomen.

  • Management en non-dualiteit

    In bedrijven en organisaties is meer aandacht gekomen voor de oriëntatie op samenhang, eenheid, heelheid, ongescheidenheid, kortom: non-dualiteit. Wat betekent deze ‘niet-tweeheid’ en op welke wijze kan zij in het eigen werk en in de organisatie doorwerken? Deze vragen staan in dit boek centraal.

Boeken

Douwe schreef en redigeerde gedurende zijn leven boeken. Via onze uitgeverij zijn deze nog verkrijgbaar.

Bekijk het aanbod